Sabahın 11.30'unda başlayıp akşamın 18.30'da tamamlanan güzel bir çıkarma yaptık bugün seninle...İlk kez annenin işyerine gittin...Babanınkine 2 Nisan^da gitmiştik seninle bebeğim...Çok istemişti babacığın seni görmek, biz de kırmadık onu...Sana yeni ciciler almak için a citiy'ye gittim ben, baban bırak kızımı götürme ben bakarım dedi, döndüğümde bayan elemanlardan birini buldum başında, müdürü çağırmış da seni ona bırakmış...ne sinirlenmiştim...Ben tanıdıklarıma bile emanet edemezken seni, o kızın yanında bulunca deliye dönmüştüm...
Dün ise çok keyifli bir gün geçirdik...tüm kamulaştırma birimi akşama kadar çalışmadı desem yeridir...herkesin aklını başından aldın güzel kızım...bu kadar mı sevilir bir bebek...bu kadar mı herkes ister kucağına...Seyhan Teyzen daha yolda karşıladı bizi, beraber yemek yedik öğlen arası, onlar pizza yedi ben salata...mecburen anneciğim, senin gibi bir güzelliğe sahip olmak için annenin vazgeçtiği güzelliğini geri alması için pizzaya uzaktan bakması şart...Sonra odamıza geldik, Allahım çıldırdı herkes, birsürü talibin var blesin, herkes daha şimdiden benim oğluma diyor:))
Aslında erken dönecektik sen rahatsız olma diye ama alamadım ki seni kimsenin elinden, mecburen servisle dönmek zorunda kaldık...veeee...Gül Anneannenin aklının çıktığı an...resmen eli ayağına dolaştı, çılgına döndü resmen, aslında biz küstük ona değil mi kızım, ama hemencecik barıştık, kıyamayız ki biz ona...çok seviyoruz onu çookkk...Önce kızgınlığım geçsin diye bekledi servisin içinde...sen kucağımda o yanımda...sonra başlarım senin küslüğüne ver bana kızımı dedi aldı...yol boyunca kucağında uyudun...onlar servisten inerken Deniz Dedeye gösterdik seni...camdan içeri bir bakışı, bir el sallayışı vardı...Görebilmeni anlayabilmeni isterdim...Gül Anneanne akşam kolunu kokluyormuş sen orda uyudun diye...
Eve geldik, babacık gecikti akşam, Semih Müdür bırakmamış gelsin...geç vakte kadar yalnızdık seninle...bu arada 1. kayınvalideciğinle konuştuk ama ikimizin de şarjı bitince malesef yarım kaldı sohbetimiz...çok keyifliydi oysa...neyse az kaldı gelecek ağırlığınca altınla buraya...sonra babacık geldi...her zamanki mevzumuza daldık...hesap yaptık, yok bir türlü tutmuyor, alamıyoruz sıfır araba...İkinci eli de ben istemiyorum galiba...Sen varsın ya artık borca girmek istemiyoruz...Korkuyoruz galiba...Yine karar veremedik...Sanırım bu akşam yine bakarız...
İşte böyle bir gündü annecim...seninle dopdolu, keyifli ve hareketli bir gündü...
Şimdi yeni güne başladık, sen beşiğinde uyuyorsun, ben hep bir gün sonra yazabiliyorum...Ama olsun, her anını kaydedeyim yeter...
Seni çok seviyorum...
27 Nisan 2010 Salı
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Ağırlığınca altınla gelecek derken..
YanıtlaSilyok o ben değilim sanırsam, yanlış anlamışım :)))